«Den Haupttext des Theaterstückes bilden die von den dargestellten Personen ausgesprochenen Worte, den Nebentext dagegen die vom Verfasser gegebenen Informationen für die Spielleitung. Bei der Aufführung des Werkes auf der Bühne fallen sie überhaupt fort und werden nur beim Lesen des Theaterstücks wirklich gelesen und üben ihre Darstellungsfunktion aus.»
«Το κύριο κείμενο του θεατρικού έργου το συγκροτούν οι λέξεις που εκφωνούν τα αναπαριστώμενα πρόσωπα, ενώ το δευτερεύον κείμενο το συγκροτούν οι πληροφορίες που δίνει ο συγγραφέας για τη σκηνοθεσία. Κατά την παράσταση του έργου στη σκηνή εκλείπουν εντελώς· διαβάζονται πραγματικά μόνο κατά την ανάγνωση του θεατρικού έργου και μόνο τότε ασκούν την αναπαραστατική τους λειτουργία.»
Ο Roman Ingarden [Ρόμαν Ινγκάρντεν] διακρίνει το κύριο κείμενο [Haupttext] του δράματος, δηλαδή τον λόγο των προσώπων, από το δευτερεύον κείμενο [Nebentext], στο οποίο ανήκουν οι σκηνικές οδηγίες. Κατά τον Ingarden, οι οδηγίες απευθύνονται από τον/τη συγγραφέα στη σκηνοθεσία και εκλείπουν στην παράσταση. Λειτουργούν μόνο στην ανάγνωση, όπου βοηθούν τον/την αναγνώστη/την αναγνώστρια να ανασυνθέσουν νοερά τον σκηνικό κόσμο.
Ingarden, R. (1960). Das literarische Kunstwerk (2η έκδ.). Tübingen: Max Niemeyer. Βλ. σ. 403.